Útskrift

Bloggið er búið að vera í smá sumarfríi. Ég ætla smám saman að skrifa færslur um allt (ok, kannski ekki allt) sem ég er búin að vera að bralla í sumar. Núna er bara vika þangað til ég fer aftur til Noregs og á mánudaginn eftir rúmlega tvær vikur byrja ég svo í nýju vinnunni. Ég hlakka rosalega mikið til og ætla að reyna að leyfa ykkur að fylgjast með hér á blogginu.

Ég átti alltaf eftir að segja frá útskriftinni. Hún fór fram 23. maí áður en við áttum að skila ritgerðunum. Þetta er sennilega gert af því að það eru svo margir sem flytja frá Þrándheimi eftir námið og fáir hefðu mætt í útskriftina ef bíða ætti eftir því að allir væru búnir að skila.

Það var fyrst haldin útskriftarathöfn fyrir nokkrar greinar saman. Svo voru nokkrir úr bekknum búnir að skipuleggja sérathöfn fyrir tölvunarfræðina ásamt þriggja rétta máltíð með skemmtiatriðum um kvöldið. Mamma og pabbi komu í heimsókn til að fagna þessu með mér (fyrir fram) og Karl-Kristian var líka með þrátt fyrir að vera á lokasprettinum í ritgerðaskrifum sjálfur.

Hér erum við á leiðinni á athöfnina.

Í útskriftargjöf frá mömmu og pabba fékk ég íslenskan þjóðbúning (20. aldar upphlut) sem mamma átti. Hann var sniðinn á og notaður af móðurömmu hennar sem gaf mömmu hann svo. Mamma saumaði nýtt pils (hitt var orðið ónýtt) og svuntu. Hún prjónaði líka nýja skotthúfu handa mér vegna þess að sú sem langaamma átti var með einhvers konar pulsu inni í sem kom mjög illa út í sléttu hári. 

Í Noregi fá mjög margar stelpur þjóðbúning fyrir ferminguna sína og þeim er oft klæðst við hátíðarhöld og þá sérstaklega á þjóðhátíðardaginn. Strákarnir fá sjaldnar búning (sennilega vegna þess að margir eru ekki hættir að vaxa) en sumir fá sér svo seinna. Það eru til margar útgáfur af þjóðbúningum sem bundnir eru mismunandi bæjum/landshlutum. Búningarnir sem stelpurnar eru í hér fyrir neðan eru frá Bergen, Nordland og Gudbrandsdal.

Hér er tölvunarfræðiútskriftarhópurinn. Stelpurnar eru allar í þjóðbúningum og líka strákurinn þremur lengra til hægri en ég, en hann sést því miður illa. Myndin er fengin héðan en hana tók Kai T. Dragland fyrir NTNU.

Ég með skjalið.  En í smá letrinu stóð "med forbehold om bestått masteroppgave" [með fyrirvara um að mastersverkefnið verði samþykkt].

Lúin eftir langan dag. Ég hef greinilega lagt mig fram við að falla inn í umhverfið.

Mamma og pabbi stöldruðu við í Þrándheimi í nokkra daga. Við Karl-Kristian vorum alveg á kafi í verkefnavinnu þannig að eina leiðin sem foreldrar mínir sáu sér færa til að umgangast okkur var að koma og elda fyrir okkur kvöldmat. Við vorum aldeilis ekki óánægð með það og fengum meðal annars þriggja rétta máltíð með kálfakjöti í aðalrétt.

Ljúffengur kvöldverður.

Þegar heim (til Íslands) var komið þótti mér við hæfi að halda smá útskriftarpartý. Nokkrir vel valdir vinir komu og fögnuðu þessum tímamótum með mér og snæddu smárétti sem ég, Karl-Kristian og foreldrar mínir útbjuggum. Ég gleymdi alveg að taka myndir en Eva var svo sæt að leyfa mér að birta þessa fínu mynd sem hún tók af mér, Dísu og Ýri.

Loks er 19,5 ára skólaferli mínum lokið. Þetta tókst mér þrátt fyrir 
að þessar tvær hafi mikið reynt að trufla mig fyrstu 12 árin.

Ég fékk rosalega fallegar gjafir frá öllum. Ég skil eiginlega ekki hvernig allir gátu valið eitthvað sem mér finnst svona flott. Þið munuð örugglega fá að sjá gjafirnar í notkun þegar við erum flutt og búin að koma okkur fyrir í Osló.

Mastersrugl III

Jæja, þá er ég loks búin að skila þessari blessuðu ritgerð. Ég skilaði kl. 4:38 að staðartíma, aðfaranótt miðvikudags og lagðist í rúmið skælbrosandi, ánægð með að hafa endurheimt líf mitt. Á morgun ætla ég að reyna að skella í færslu um lífið eftir skil en núna ætla ég að nýta það myndefni sem ég átti til í þriðja og síðasta þáttinn í seríunni Mastersrugl.

Nóakroppið frá Silju var kærkomið og kláraðist fljótt. Það passar rosalega vel með kaffi. Karl-Kristian tók að sér að viðra mig nokkrum sinnum og fyrir utan íþróttahöllina fundum við æfingartæki sem við urðum aðeins að prófa.

Sítróna sem props.

Þegar ég einbeiti mér fara hendurnar á mér oft af stað og áður en ég veit af því sit ég við tölvuna með fyrirmyndar fermingarhárgreiðslu. Þess á milli naga ég neglurnar, kroppa af mér naglalakkið og fikta svo ört í skrúfblýantinum/pennanum að það gæti gert hvern mann óðann.

Skálin var full af kirsuberjum en ég hámaði þau svo hratt í mig að ég hafði ekki rænu í að taka mynd fyrr en skálin var að tæmast.

Ég veit ekki hvar ég væri án kaffis. Frá páskum er ég búin að drekka u.þ.b. einn og hálfan líter á dag. Nú hugsið þið kannski "OMG!! 1,5 líter af kaffi á dag. Slíkt koffínmagn gæti drepið hana." En örvæntið ekki. Ég uppgötvaði fyrir löngu að koffínlaust kaffi er alveg jafn bragðgott og nota það eftir tvo bolla.

Það er nauðsynlegt að gefa sér tíma til að vera með kærastanum inn á milli. Þá er tilvalið að taka sjáflsmyndir.

Meira kaffi. Á myndinni til hægri sést að ég á það til að sulla smá kaffi hér og þar á skrifborðið.

Að lokum vil ég sýna ykkur þessa táknrænu mynd. Ég var í einhverju veseni með að opna forritið sem ég skrifaði ritgerðina í og prófaði ýmislegt. Þegar mér tókst það loks og ætlaði að opna pdf-skránna sem sýnir undir venjulegum kringumstæðum ritgerðina, birtist mér þessi nánast auða síða í staðinn með þessum creepy skilaboðum. Eins gott að það var ekki myrkur.

Mastersrugl II

Vegna fjölda* áskoranna ákvað ég að skella í eina mastersruglsfærslu í viðbót. Textinn er í styttri kantinum þar sem ég hef annan og meiri texta að skrifa um þessar mundir og mig langar mjög mikið að klára hann sem fyrst.

Þegar ég var að fara að hátta eitt kvöldið uppgötvaði ég að ég var búin að vera með tvo mismunandi eyrnalokka allan daginn.

Eins og ég hef lauslega minnst á eru allar byggingar sjúkrahússins tengdar. Það getur þó verið langt að fara á milli bygginga og deilda og þess vegna eru hlaupahjól hér og þar sem maður getur notfært sér til að komast á milli staða. Ég og Linn nýttum okkur þennan farkost til að sækja okkur kaffi einn daginn.

Hér var Linn orðin frekar þreytt á því að skrifa verkefni.

Bláber eru tilvalið lærdómssnarl. Kaffi er hins vegar nauðsynlegt! (ég nota upphrópunarmerki svo þið lesið þetta öskrandi)

Hér sjáið þið klappstýrurnar mínar.

Linn sullaði kaffi á hvítu peysuna sína.

Linn kom með Kinderegg handa okkur og við fengum þessi fínu leikföng. Linn fékk stimpil og ég fékk vantslit.

Ég að vatnslita.

Hér sjáið þið meistaraverkið.

Linn stimplaði mig

Æðakerfið í höndinni. Skraut sem prýðir Þekkingarmiðstöðina.

Ég drap þessa flugu. Hún var að suða svo mikið. Þegar ég eignast börn og þau fara að suða í mér, ætla ég að sýna þeim þessa mynd.

Lærdómssnarlið að þessu sinni var rúsínur og kaffi.

Ég í góðum gír. Sennilega að hlusta á Harry Potter.

Þessi sýn blasir við mér allan daginn alla daga.**

Ha? Ég nærsýn? (myndin er ekki sviðsett)

Eitthvað verður maður að borða (annað en lærdómssnarl). Örbylgjumatur er fljótlegur kostur.

Að lokum fáið þið að sjá þessar kúnstir sem ég stóð sjálfa mig að því að leika hér um daginn.

*Þetta er bloggmál og þýðir a.m.k. einn.

**Fyrir utan djúpurnar sem sjá má glitta í. Það er sko ekki á hverjum degi sem lærdómssnarlið er svo höfðinglegt. Mamma og pabbi komu með þær færandi hendi. Segi betur frá því seinna.

Nýmóðins sjúkrahús

Í mastersruglfærslunni minni minntist ég lauslega á hönnunarrúnkið í skólanum. Ég tók mig til einn daginn og tók myndir af því sem varð á vegi mínum og Linnar. Mastersverkefnið mitt er smá tengt læknisfræði, þannig að skrifstofan mín er niðri á sjúkrahússvæðinu, en sjúkrahúsið og heilbrigðisdeildirnar í háskólunum vinna mjög náið.

Þekkingarmiðstöðin

Hér að ofan er mynd af Þekkingarmiðstöðinni (bókasafnið er þar) að utanverðu. Þegar sólin skín koma þessar sjálfvirku "gardínur" fyrir gluggana.

Linn tókst að setjast beint í bleytuna. 

Hér sit ég við gosbrunnin. Fyrir aftan mig má sjá göng á milli bygginga. Allar byggingar sjúkrahússins eru tengdar með göngum.

Fyrir utan Þekkingarmiðstöðina má líka sjá þetta fína listaverk og lítinn gosbrunn eins og myndirnar að ofan sýna. Þegar maður kemur inn blasir svo þessi risastóri skjár við á vinstri hönd. Þetta er svaka hátæknifyrirbæri sem mér finnst hálf misheppnað. Maður á að standa á X-i nokkrum metrum frá skjánum og svo getur maður valið líkamshluta með því að hreyfa hendurnar og halda þeim yfir líkamshlutanum. Þá birtist illa leikið myndband af sjúkdómi sem getur hrjáð líkamshlutan.

Hátækniskjár sem stjórnað er með hreyfingu.

Á leiðinni upp tröppurnar blasir svo þetta... skraut? við. Ég hélt fyrst að þetta væri lampi, en svo er ekki. Þetta er bara steypa og slípaður steinn ...hangandi uppi á vegg.

Tveir hlutir hangandi á vegg.

Þessi stytta af gamaldags hjúkrunarkonu er bara bara venjuleg að sjá, alveg þangað til maður sér hana á hlið.

Erum það bara við Linn sem fáum hláturskast af þessu pressaða andliti?

Rétt fyrir innan inngang bókasafnsins eru þessir óhefðbundnu stólar. Þeir eru úr grænu glansandi efni og í laginu eins og U.

Það er hægt að sitja á neðri hlutanum með efri hlutann sem bak, eða snúa hinsegin og nota efri hlutann sem eins konar borð. Það er líka hægt að sitja á efri hlutanum með fætur á neðri hlutanum. Eða sitja á hlið. Möguleikarnir eru endalausir. Maður getur látið ýmindunaraflið njóta sín.

Hér eru sófar með skjólvegg. Veggirnir eru linir, þannig að ef þú hallar þér upp að þeim láta þeir undan.

Sófar með hálfum bókstöfum.

Á efri hæðinni á bókasafninu eru nokkrir hægindastólar sem hægt er að bólstra sér í með bækurnar.

Hér er Linn önnun kafin við BS-verkefnið sitt.

Við fengum okkur kvöldmat í mötuneytinu í annarri byggingu. En hræðist ekki; Við fengum okkar listmunaskammt þar líka. Byrjum á þessum glæsilegu ljósakrónum í tröppunum fyrir utan mötuneytið. 

Gerist ekki flottara.

Undir stiganum er svo skot sem er alveg fullkomið til að geyma stiga og eitthvað grænt.

Eitthvað grænt.

Við endum ferðalgið um hámenningarlega sjúkrahúsið á þessari snilld hérna. Þetta er eitthvað hvítt sem lítur út fyrir að vera hluti af mjög stórri vél en á endanum er hendi með fingur sem virðast spila á þennan streng í loftinu (í þessum strengjum hékk svo mjög ljótt skraut hér og þar). Á þetta að vera fyndið?

Hvíti handleggurinn.

Lög sem eru mikið búin að vera í spilun upp á síðkastið:

Lögin úr öllum Harry Potter-myndunum. Var að byrja að hlusta á þau frá byrjun í 9. skiptið í röð.